A series called: Heavy skin

April 2025

Specs

 Series of A4 drawings
Oil pant, varnish, acrylics, hot glue, glitter, pencil
A4 (small drawings), A1 (big drawing)


DESCRIPTION

Daar zit ik dan. Opgesloten in mijn eigen kasteeltje. De sleutels ben ik waarschijnlijk ergens in mijn gigarijkje kwijt geraakt. Dat is niet zo handig. Zonder sleutels kom ik namelijk de deur van mijn kasteeltje niet uit en niet binnen. Zonder sleutels kan ik niemand naar binnen of naar buiten laten.
Mensen zeggen graag, dat ik nogal zweverig ben, mijn vage schrijven, wat ik probeer kunstzinnig te verwoorden niet echt begrijpelijk zijn. Zo zal ik nu gelijk voor duidelijkheid zorgen en even niet filosofisch en kunstzinnig doen.
Deze text gaat dus, ri ra re, over mijn kasteeltje. Hier woon ik, Bodien Sara Britschgi, in. Het kasteeltje is het enige wat altijd bij mij blijft en het enige wat ik nooit in de steek zal mogen laten. Dus wanneer ik de sleutels van dit kasteeltje verlies, zou je bijna kunnen zeggen dat Bodientje wederom een beetje wazig/zweverig is geweest. Het kasteeltje representeert namelijk mijn lichaam en het gêne onaantastbaar wat er nu dus in op gesloten is. Dat kasteeltje van mij heeft nogal het een en het ander aan ervaring opgedaan. Net zoals misschien het kasteeltje van jou (lieve lezer) het ene en het andere aan ervaring op heeft gedaan. Bijvoorbeeld is dit een kasteeltje waarin ik ooit een keer stiekem bij de buren op de muren geschilderd heb, een kasteeltje waarmee ik als 6-jarige in Carole (Italië) op mijn megaroze glitter flitser K3 fiets zo hard viel, mijn ouders een halve marathon af moesten leggen, totdat ze bij mij waren, dat in de tussentijd de oude campingbuurman mij in het Italiaans ging verzorgen. Een kasteeltje waarmee ik leerde hoe je moest skiën en hetzelfde kasteeltje dat nu anderen het skiën leerd. Een kasteeltje dat gefrustreerd raakte, dat haar getekende hartjes toch een stuk minder mooi waren, dan die van haar papa, daarentegen papa altijd verteld hoe het kasteeltje in een teiltje poepte, waardoor hij te laat naar school kwam. Het kasteeltje, die uren lang eigen Michael Jackson disco's ging houden (dus voornaamste op haar oude krakende kamervloer ging dansen en springen en bonken).
Later ging datzelfde kasteeltje haar crushes in schoolboekjes tekenen, waar de juf natuurlijk niks van wist…, ) ze ging heel stiekem met haar vriendinnetjes zoenen, wat echt absoluut niemand mocht weten NATÜRLICH (dus dit blijft een geheim tussen jou en mij…!!!). Ze probeerde haar vriendinnen te veranderen. Te laten zien dat, wat ze toen nog niet wist, conservatisme een zogenaamde “vervelende” eigenschap van mensen was.
Wat ooit een keer een thuis was voelde nu ineens als een onveilige plek. Het kasteeltje wilde graag in de pauze met haar klasgenoten. Dat mocht niet. Ze droeg haar lievelingskleding, dat werd raar gevonden. Ze liep naar huis en er werden meikevers in haar haar gegooid.
De mensen op mijn hof ruimden hand voor hand het kasteel uit, tot dat er niks meer in in zat. Het kasteel was helemaal leeg. Ze begint haar eigen muren te schrapen, terwijl de fassaden steeds zwaarder en zwaarder werden, haar in de grond trokken, wenste dat er verlossing zou komen, dat ridders het kasteel zouden katapulteren zodat er niks meer over zou blijven. Een zwaarte kroop langzaam over mijn armen, door mijn nek naar boven. Net op tijd ving het kasteel mijn zinkende hoofd en omhelsde het alsof het haar eigen kind was. Ze vulde het met zorgzaamheid. Ze vulde het met dingetjes die ze nog op kon schrapen om de leegte toch wat meer te kunnen vullen. Voorzichtig plakt ze het ene na het andere samen en herstelt hetgene wat ooit stuk was gemaakt en herstelt het genen wat weer stuk zal gaan.
Sommige reddende ridders katapulteren mij met sleutels, in de hoop dat er eentje in het slot van mijn kasteeltje zal passen, ik me bevrijden kan en ik van buiten van mijn kasteeltje genieten mag.
In de tussentijd zal ook ik mijn kasteeltje verder op gaan ruimen, naar de verloren sleutel moeten zoeken, om vervolgens van mijn moeder te moeten horen, dat hij al die tijd gewoon voor mijn neus heeft gelegen

INFORMATION

STUDIO

INFO

Bodien Britschgi

↑

CONTACT

FOLLOW